جایگاه هر هنرمند را مخاطبان جدی آن هنرمند تعیین می کنند. در این میان این خط اساسی و تعیین کننده بازخورد های عاطفی، انتقادی و حرفه ای است که موجب میشود کیفیت جایگاه و مرتبه هنری یک هنرمند مشخص گردد. بازیگران سینما در اینباره قابلیت های تصویری را نیز دارا می باشد. شاید یک شاعر تنها با شعر یا صدای خود، در میان مردم جایگاه، خاطره و محبوبیت داشته باشد. اما یک بازیگر علاوه بر صدا، سیمای خود را نیز در خدمت هنر قرار داده و به توسط آن سعی نموده است به نوعی هنرنمایی خود را تمام و کمال در خدمت مخاطب قرار دهد. بدین وسیله ادای دین خود را نسبت به مخاطب به جا آورده است. این روزها درباره جمشید مشایخی پیشکسوت سینمای ایران که خاطرات تصویری وی و رفتار و عملکرد فرهنگی و انسانی ایشان زبانزد خاص و عام است را به پیوست خبر نادرست درگذشت ایشان توسط شبکه های مجازی شنیده ایم. ایشان طی یک ویدیوی تصویری کوتاه در این باره با مخاطبان خود وارد مکالمه شدند....و در قسمتی از این مکالمه اشاره داشتند به اینکه اگر کسی تحمل و توان دیدن جمشید مشایخی را ندارد لطفاً با ایجاد اخبار کذب برای خانواده، دوستان و نزدیکان ایشان نگرانی و ناراحتی تولید نکند. جمشید مشایخی یکی از هنرمندان صاحب سبک و نام و رفتار در سینمای ایران است. با اتکا به فرمایش ایشان در باب عدم تحمل مخاطبان جمعی در رابطه با هنرمند به شکل فردی باید اذعان داشت که وظیفه هنرمند خلق اثر و بالا بردن میزان خلاقیت و نوآوری و به اشتراک گذاشتن دریافتهای درونی به شکل یک اثر خلق شده می باشد. بدین واسطه کاری که از دست یک شاعر، نویسنده و بازیگر برمیآید همان است که در حال انجام آن است. منتها این که جامعه در نقش مخاطب نگاه انتقادانه و شاید در برخی موارد با بار منفی داشته باشند چیز عجیبی نیست منتها رعایت اصول اخلاقی در برابر افرادی که تمام عمر خود را صرف تولید اثر نموده اند نکته ایست که باید آن را تمام و کمال رعایت کرد. چراکه هیچ هنرمندی در هیچ دوره یا بازی هیچ طلبکاری خاصی از مخاطبان نداشته است اگر هنرمند یا شاعری به سطح بالایی از شهرت و شأن دست پیدا کرده است محصول رفتار علاقه مندان و مخاطبانش است.
این گونه نیست که هر شخص به واسطه رفتار فردی خود و در اتاق بسته صاحبنام و جاه شود. پس به احترام آن هنرمند و احترام جامعه ای که وی را به این مقام رسانیده است ای کاش با رفتاری های انسانی و با رعایت موازین احساسی خودمان را کنترل نموده و با هنرمندان درست تر رفتار کنیم.
مسعود اصغرنژادبلوچی
با نوشتن نفس می کشم